http://25152515.multiply.com/ <IMG src="http://i44.photobucket.com/albums/f44/nakkanong/Emotion%20YoYo/0434afaf58.gif"> Sat, 10 Jan 2009 04:47:27 -0000 Wed, 14 Feb 2007 03:06:34 -0000 http://images.25152515.multiply.com/logo http://25152515.multiply.com/ 100 100 เป็นสิ่งที่ชอบมากที่สุดก็คือ http://25152515.multiply.com/photos/album/9/9 Wed, 14 Feb 2007 03:06:34 -0000 http://25152515.multiply.com/photos/album/8/Photo_Album_2006-11-05 Mon, 6 Nov 2006 03:46:26 -0000 ต้องไปสองครั้ง ถึงจะได้ถ่ายรูปกลับมาได้ ไปครั้งแรกคนเยอะมาก ๆ http://25152515.multiply.com/photos/album/7/7 Sat, 9 Sep 2006 15:35:56 -0000 นิยามความรัก กับอักษรไทย ก-ฮ ก - เ ก็ บ เ ร า ไ ว้ ใ น ใ จ ข - เ ข้ า ใ จ เ ร า ค - ค อ ย เ ป็ น กำ ลั ง ใ จ ใ ห้ เ ร า ง - ง้ อ เ ร า เ มื่ อ รู้ ตั ว ว่ า เ ข า ผิ ด จ - จั บ มื อ เ ร า เ มื่ อ ต้ อ ง ก า ร กำ ลั ง ใ จ ฉ - เ ฉ ย กั บ ค ว า ม ใ จ ร้ อ น ข อ ง เ ร า ช - ช่ ว ย เ ห ลื อ เ ร า ซ - ซื่ อ สั ต ย์ กั บ เ ร า ญ - ญ า ติ ดี กั บ เ ร า เ ส ม อ ด - เ ดิ น เ คี ย ง ข้ า ง เ ร า ต - ติ ด ต า ม ข่ า ว ค ร า ว ค ว า ม เ ป็ น ไ ป ข อ ง เ ร า ถ - ไ ถ่ ถ า ม ทุ ก ข์ สุ ข ท - ทำ ใ ห้ ชี วิ ต ข อ ง เ ร า เ ป ลี่ ย น ไ ป ธ - ธั ม ม ะ ธั ม โ ม กั บ เ ร า น - นั บ ถื อ เ ร า แ ล ะ น่ า รั ก ใ น ส า ย ต า ข อ ง เ ร า บ - บ อ ก ค ว า ม จ ริ ง แ ก่ เ ร า ป - ป ล อ บ ใ จ เ มื่ อ เ ร า ท้ อ ผ - ผ า ย มื อ ต้ อ น รั บ เ ร า เ ส ม อ ฝ - ฝ า ก ค ว า ม จ ริ ง ใ จ ไ ว้ กั บ เ ร า พ - เ พิ่ ม พ ลั ง ใ ห้ แ ก่ เ ร า ฟ - ฟั ง เ ร า เ ส ม อ ภ - ภู มิ ใ จ ใ น ตั ว เ ร า ม - ม อ บ สิ่ ง ดี ดี แ ก่ เ ร า ย - ย ก โ ท ษ ใ ห้ กั บ ข้ อ ผิ ด พ ล า ด ข อ ง เ ร า ร... http://25152515.multiply.com/reviews/item/2 Wed, 23 Aug 2006 05:15:31 -0000 <br> http://25152515.multiply.com/photos/album/6/6 Sun, 13 Aug 2006 14:56:48 -0000 <br> http://25152515.multiply.com/photos/album/5/5 Wed, 2 Aug 2006 10:41:32 -0000 ดินสอที่เขียนอย่างไรก็ไม่มีวันหมดอยู่แท่งหนึ่ง มียางลบที่ลบอย่างไรก็ไม่มีวันหมดอยู่ก้อนหนึ่ง ฟังดูอาจตลกทุกคนอาจคิดว่าดินสอกับยางลบเป็นของคู่กันแต่ลองอ่านดูก่อนนะ ดินสอแท่งนั้นเป็นเพื่อนกับยางลบก้อนนั้น ทั้งคู่ไปไหนมาไหนด้วยกันทำอะไรด้วยกัน หน้าที่ของดินสอก็คือเขียน มันจึงเขียนทุกที่ทุกอย่างเสมอตลอดเวลาที่อยู่กับยางลบ หน้าที่ของยางลบก็คือลบ มันจึงลบทุกอย่างที่ดินสอเขียนทุกที่ทุกเวลา เวลาผ่านไปนานหลายสิบปี ทุกอย่างก็ยังดำเนินเหมือนเดิมเรื่อยมา จนกระทั่งดินสอเอ่ยกับยางลบว่า เรากับนายคงอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว ยางลบจึงถามว่าทำไมล่ะ ดินสอจึงตอบกลับไปว่า ก็เราเขียนนายลบแล้วมันก็ไม่เหลืออะไรเลย ยางลบจึงเถียงว่า เราทำตามหน้าที่ของเราเราไม่ผิด ทั้งคู่จึงแยกทางกัน ดินสอพอแยกทางกับยางลบมันก็ดีใจที่สามารถเขียนอะไรได้ตามใจมัน แต่พอเวลาผ่านไปมันเริ่มเขียนผิดข้อความที่สวยๆที่มันเคยเขียนได้ก็สกปรกมีแต่ รอยขีดทิ้งเต็มไปหมด มันคิดถึงยางลบจับใจ ฝ่ายยางลบพอแยกทางกับดินสอมันก็ดีใจที่ตัวมันไม่ต้องเปื้อนอีกต่อไป พอเวลาผ่านไป มันกลับใช้ชีวิตอย่างไร้ค่าเพราะไม่มีอะไรให้ลบ มันคิดถึงดินสอจับใจ... http://25152515.multiply.com/calendar/item/10001/10001 Tue, 1 Aug 2006 02:50:54 -0000 <br> http://25152515.multiply.com/photos/album/4/4 Sun, 30 Jul 2006 05:01:03 -0000 <br> http://25152515.multiply.com/photos/album/3/3 Sun, 23 Jul 2006 00:40:47 -0000 <br> http://25152515.multiply.com/photos/album/2/2 Sat, 22 Jul 2006 14:43:47 -0000 <br> http://25152515.multiply.com/photos/album/1/1 Sat, 22 Jul 2006 14:14:09 -0000 <A href='http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed'> <P><STRONG><FONT size=2><FONT face="comic sans ms"><FONT color=#cc33cc>ทุกคนคงมี ห้องๆ หนึ่ง ที่เก็บความทรงจำทุกอย่างของตัวเองเอาไว้ในนั้น หลายคน อาจจะ เปิดประตูมองเข้าไปในห้อง แล้วยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อได้มองเห็นสิ่งที่สวยงามที่เราเก็บเป็นความทรงจำดีๆไว้ข้างใน แล้วก้าวเดินต่อไปอย่างมีความสุข หรือบางคน เปิดประตูเดินออกมาและไม่เคยมองย้อนกลับ ที่ห้องนั้นอีก แม้จะมีความจำเป็นมากแค่ไหน ก็จะไม่หันกลับมามองอีกเลย และจะเดินก้าวต่อไปเพื่อเปิดประตูบานอื่น และทำสิ่งที่สวยงามร่วมกับเจ้าของบานประตูใหม่แห่งนั้น ในขณะที่อีกหลายๆ คน กำลังพยายามจะเปิดประตูห้องออกมา แต่ต้องใช้เวลาในการพยายามเปิดมันออกมามากแค่ไหน ก็ไม่สามารถทำได้ซักครั้ง เพราะเมื่อหันมองย้อนกลับไปในห้องนั้น ก็พบแต่สิ่งที่คิดว่ามีความสุขมากที่สุดแล้ว และก็ได้แต่คิดว่าเมื่อไหร่เราถึงจะเดินออกไปจากห้องนี้ได้ซักที อีกหลายต่อหลายคน อาจจะมีแต่ห้องที่ว่างเปล่า สีขาวบริสุทธิ์ ไม่เคยมีใครพยายามที่จะเปิดประตูเข้ามา หรือ คนในห้องนั้น พยายามที่จะเปิดประตูออกไป มองหาใครซักคนที่</A>ผ่านมาและมาทำให้ ห้องนี้มีสีชมพู</FONT></FONT></FONT></STRONG><STRONG><FONT size=2><FONT face="comic sans ms"><FONT color=#cc33cc> <BR>เรา ครั้งนึงเคยอยู่ในห้องสีขาว ที่มีแต่ความสุข และไม่เคยหาทางที่จะเปิดประตู และทำให้ห้องของเรากลายเป็นสีชมพู... http://25152515.multiply.com/journal/item/1/1 Sat, 22 Jul 2006 13:47:55 -0000